Girl showing stop sign on grey backgroundNaar mooie vrouwen wordt geluisterd, dus waarom zou je je vrouwelijkheid niet inzetten om iets te bereiken? Vreneli Stadelmaier, winnares van de prestigieuze Joke Smit-prijs 2015, reageert op Volkskrant-columnist Sarah Sluimer die dat bekritiseert. 

Een notaris is een humorloze man met een bruine ribbroek en rijdt een Saab, een creatieveling is een man met het zwarte overhemd over de broek en lang haar, een hoogopgeleide moeder brengt in haar bloemetjesjurk Lotte en Emma in de bakfiets naar school, en een professor is mannelijk, beetje wereldvreemd, vaak wat morsig en heeft een warrige bos haar.

Tja, dat zijn van die stereotypen die toch nog steeds een beetje in onze cultuur zitten. Gelukkig is er niemand meer die opkijkt van een mooie vrouwelijke notaris, een creatief in pak (is weer helemaal hip), een hooggehakte moeder in mantelpak die een inspirerende presentatie geeft, en een jonge aantrekkelijke vrouwelijke professor. En ja, gelukkig kijkt ook niemand meer op van een vader, natuurlijk met baard, met z’n kind in de buikdrager.

Alleen het beeld van de ‘menssoort’ feminist is blijven steken in jaren ‘60. Met ruimvallende tuinbroeken en pure, net uit bed, het-gaat-om-wie-ik-ben gezichten. Want ik lees in de Volkskrant dat Sarah Sluimer op 10 juli stelt: ‘Ja, we verafschuwen het seksisme waar vrouwen dag in dag uit slachtoffer van zijn. Maar dat doen we wel terwijl we er beschikbaar uit zien. Er wordt immers alleen maar naar je geluisterd als je leuk bent om naar te kijken, dus blijven we onszelf in de steigers hijsen tot de dag dat het echt niet meer gaat.’

Maar Sarah, hoe ziet een beschikbare vrouw eruit? Is dat met dat korte broekje van die studente, die daarom in elkaar werd geslagen door anders denkende fundamentalistische meiden? Is dat omdat je ziet dat je borsten hebt? Of is dat omdat je het plezierig vindt om je verpakking wat op te leuken met lippenstift en wat mascara?  Maar waarom zou je dan in hemelsnaam automatisch beschikbaar zijn?
Dat gaat mijn pet te boven.

Vrouwelijke wapens
En dan zegt de auteur ‘er wordt immers alleen naar je geluisterd als je leuk bent om naar te kijken’. Oké, daar heeft Sarah gedeeltelijk een punt. Dat geldt inderdaad voor vrouwen meer dan voor mannen. Maar dat is juist een voordeel voor ons vrouwen. Want wanneer er een niet-onaantrekkelijke dame binnenkomt, verliezen veel mannen even psychologische controle. Hun instinct neemt het dan even over. En dan wordt het scoren. Dat noemt mijn echtgenoot ‘vrouwelijke wapens’.

Het commentaar op vrouwen die op de buis verschijnen gaat vaak over hoe ze eruit zien, minder over wat ze zeggen. Bij mannen zegt nooit iemand dat een Johan Derksen visueel toch beeldbuisvervuiling is en de-oo-wat-ben-ik-geestig Jan Mulder toch echt niet meer kan. Ja Sarah, ik vind dat vrouwen er zeer toe doen. Dat er naar slimme vrouwen geluisterd moet worden, ongeacht hoe ze eruit zien. Net zoals bij mannen.

Ik ben beschikbaar
Maar, en nu komt ie, ik zie niet waarom je er als feministe in 2016 niet ook aantrekkelijk, sexy en goed verzorgd uit zou kunnen zien. Ik zie niet waarom je als feministe geen mannen (of vrouwen) mag verleiden. Waarom mag je niet spelen met je seksualiteit, waarom mag je niet vrouwelijk zijn? Waarom moeten al die geweldige andere kwaliteiten van vrouwen verstopt worden? Omdat je dan niet geloofwaardig zou zijn?

Feminisme gaat over gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen. Feminisme is niet tegen mannen. En ook niet tegen seks. Feminisme anno 2016 gaat over gelijke kansen krijgen en pakken. En als vrouwen met inzet van al hun kwaliteiten die kansen pakken, sta ik te juichen. Met oorbellen, hakken en felrode lippen, dat zeker!

En als mannen dan denken dat ik beschikbaar ben, zoals Volkskrant-columnist Sarah Sluimer voorspelt, dan hebben ze gelijk. Ik ben beschikbaar. Beschikbaar voor advies en begeleiding, voor het coachen van vrouwelijk talenten en voor het geven theater colleges rond mijn boek. En ja, dan is deze, door de regering erkende feministe, leuk opgemaakt en heeft nagedacht over haar verpakking.

 

Deze column verscheen eerder op Opzij.nl, 18/7/2016