Students in classroom - young pretty female college student sittVandaag werd ik geïnterviewd door zes (!) masterstudentes die allemaal bezig waren met een deelonderwerp op het gebied van vrouwen naar de top. De een deed een onderzoek naar netwerken, de ander naar de invloed van zorgtaken, naar persoonlijkheidseigenschappen, het effect van stereotyperingen, doorstroom naar de top etc. En ze hadden zelf bedacht om mij in één keer alles te vragen in plaats van ieder voor zich en mij dus zes keer te belasten. Hoe slim was dat! En hoe leuk was het! Zes van die ambitieuze types die allemaal slimme vragen op me afvuren. Super leuk en ook leerzaam, want de vragen die ze stelden brachten mij ook weer aan het denken. Bijvoorbeeld; waarom besteden vrouwen minder tijd aan netwerken en socializen met de baas (of andere belangrijke collega’s) dan mannen? En wat is het effect daarvan?

Wat ik dus echt heel bijzonder vond, was dat een paar dames opmerkten dat ze zichzelf heel ambitieus vonden, maar door hun onderzoek toch anders tegen dingen aan waren gaan kijken.

Vroeger dachten ze dat ze drie, maximaal vier dagen in de week zouden gaan werken, maar nu peinzen ze daar niet meer over. Ze zijn zich veel beter bewust van de culturele verwachtingspatronen en stereotyperingen waardoor de vanzelfsprekendheid van drie of vier dagen geheel verdwenen is; ze gaan nu bewust voor vijf, misschien vier, ook als er kinderen zijn.

Ze willen dus de taken thuis ook gewoon goed verdelen. Ze merken ook op dat ze de neiging hebben om hun vriendje te corrigeren als hij bijvoorbeeld in hun ogen niet goed afwast en dat ze zichzelf aanleren om dat dus niet te doen. Goed zo, want daarmee begint alle ellende!

Bovendien concludeerden ze dat hoe meer ze zich in dit onderwerp verdiepen, hoe ambitieuzer ze worden. Kijk, dat vind ik nou mooi. Want dat betekent dat je dus kunt sturen. Dat educatie en bewustwording helpt!

Bij deze dus een oproep aan alle scholen en universiteiten: neem emancipatie op in het curriculum om vrouwen, en mannen, beter voor te bereiden op een leven na de studie, met een balans tussen mannen en vrouwen aan de top én bij de verdeling van zorgtaken.