Ken je dat, dat je wel eens gek wordt van jezelf? Dat je jezelf in herhaling hoort vallen?

Ik had weer zo’n momentje vorige week toen ik in de krant de profielen zag van de kandidaten voor de functie als voorzitter van het IOC. Weer allemaal mannen. Dan wordt de bedrijfskundige en nieuwe feminist in mij weer helemaal wakker. Ook toen ik een uitnodiging kreeg van de Rabobank voor een MKB-congres. Met beroemde sprekers. Weer allemaal mannen! Geen enkele vrouw stond er tussen terwijl ik er zo 10 kan noemen (met mijzelf natuurlijk ook op het lijstje, haha)

“Dit soort keuzes is hetzelfde als wanneer van Gaal  voor het Nederlands elftal alleen aanvallers zou selecteren. Dat doet ie niet, want hij weet dat winnend team moet bestaan uit verschillende talenten”, riep ik boos tijdens het eten. En dan roept mijn jongste zoon (14 jaar), “Mam staat weer op repeat, zoek dekking!”

Tja, het is wat voor die kinderen met zo’n moeder….

Maar er blijft ook wat hangen. Mijn dochter deed de ontgroening bij een studentenvereniging in Delft, en haar conclusie was; “Ik wil bij dat-en-dat-dispuut, die hebben meiden met een grote bek, want met een grote bek kom je er in die mannenwereld”. Kijk, dan ben ik trots! Want mijn dochter, die komt er wel!