Girl showing stop sign on grey backgroundIk speelde vroeger graag met jongens (nog steeds trouwens) en daar hoorde wel eens een potje stoeien bij. Als je wilde dat de ander zou stoppen omdat hij/zij je bijna pijn deed, moest je “jongensgenade” zeggen en dan hield de ander op. Was dat bij jou vroeger ook zo?

Laatst moest ik daar weer aan denken, toen ik op het woord ‘genade’ stuitte. Genade, dat is een ouderwets woord, vaak gekoppeld aan God, God’s genade. Als je iets verkeerd hebt gedaan, dan vergeeft God het je.
Genade, vergeving, clementie, barmhartigheid, medegevoel, ouderwetse woorden, maar woorden die ook nog steeds actueel zijn, wanneer je praat over leiderschap. Een goed leider is barmhartig. Een goede leider vergeeft je je fouten, sterker nog een goed leider moedigt je aan om fouten te maken, want van fouten leer je. En een goede leider is empathisch, die snapt dat als je niet lekker in je vel zit, je even een tandje lager werkt. Eigenlijk is een goede leider genadig.

Eigenlijk zouden we allemaal genadig moeten zijn, niet alleen voor de ander maar ook voor ons zelf. We verprutsen een opdracht, we zijn eens onredelijk tegen een collega, verwaarlozen een vriendin en verpesten ons huwelijk. Welkom in the real world! De mensen wereld. Daar waar mensenkinderen lopen te klungelen, fouten maken. Daar waar jij fouten maakt. Kun je jezelf vergeven? Kun je barmhartig naar jezelf kijken? Kun je jezelf genade schenken? Een beetje jongens- of meisjesgenade?