Mannen zijn rare wezens. Net zoals vrouwen trouwens. Maar daar over later meer.

Wat mij opvalt is dat mannen uren kunnen stilzitten.  Vaak onder een legerparaplu, meestal langs een drukke weg, met een hengel in het water. En ze zeggen niks.

Of – wanneer ze in de veertig zijn- crossen ze met z’n allen op motoren bij ons over de dijk, zodat wij ons gesprek even moeten onderbreken,omdat we elkaar niet kunnen verstaan. Zij verstaan elkaar ook niet, dus ook hier, geen communicatie.

Ze noemen dat dan “gezellig, met de mannen”.

Maar weet je wat me nu ook opviel?

Mannen op racefietsen zijn anders.

Ze willen er hetzelfde uitzien. Allemaal in dezelfde lelijke vaak te strakke truitjes en broekjes. Heel hard fietsend bij ons over diezelfde dijk. Soms zijn het er 4, soms zijn het er 20.

En weet je wat nu zo bijzonder is aan die mannen? Behalve dan die broekjes.

Ze kletsen onophoudelijk onder het trappen. Een lawaai!

Net vrouwen, eigenlijk….