Als coach moet je regelmatig op bijspijkercursussen. Zo ook weer afgelopen vrijdag. In mijn groep zit iemand van Free Nature, een stichting die een aantal kuddes beheert die in natuurgebieden grazen. Zo lopen er kuddes in de Oostvaardersplassen en in het Naardermeer en die kuddes worden zoveel mogelijk met rust gelaten.
Ik wilde dit wel eens zien van dichtbij. Ik mocht met hem mee. Hij vertelde hij me dit wonderbaarlijke verhaal, dat ik je niet wil onthouden.

Ze hadden een kudde met alleen maar stieren ergens grazen, waarom dat zo was ben ik vergeten maar het had een reden. En toen brak er een periode aan van voedselschaarste. Normaal gaat een kudde dan op zoek naar gebieden waar nog wel te eten is,  maar die heren deden dat niet en gingen in plaats daarvan met elkaar op de vuist.

Er braken enorme gevechten uit in de kudde, de stieren verwonden elkaar ernstig. Maar daarmee kwam er natuurlijk niets te eten voor de kudde, want de stieren bleven op die plek.
De mensen van Free Nature maakten zich ernstig zorgen want de kudde zou zo de winter niet overleven. In normale kuddes is er altijd een oudere koe, een dame dus, de leidkoe, die de kudde naar voedselrijke gebieden leidt maar in deze kudde dus niet. Besloten werd om zo’n oude dame bij de stieren meer te zetten. En wat gebeurt er, echt waar, de stieren houden op met vechten en lopen braaf achter mevrouw aan naar een voedselrijk gebied. Kudde gered!

Wat nu de moraal is van dit verhaal hoef ik je niet te vertellen maar een ding is zeker, het loont om oude koeien uit de sloot te halen. Misschien is feminisme wel zo’n oude koe. De moeite waard om die in tijden van crisis weer van stal te halen. Want zelfs één vrouw kan dus het verschil maken!