keuzeSharon Voortman, doet een master sport- en prestatiepsychologie aan de UvA en studeert bij ons af. Ze is bezig met een onderzoek naar work-lifebalance en jij kunt haar helpen door een kleine enquête in te vullen. Het leuke van zo’n afstudeerder is dat ik ook weer gedwongen word na te denken over hoe dat eigenlijk in elkaar steekt met die work-lifebalance. In een vrouwenleven zijn natuurlijke momenten aan te wijzen waarop je gaat nadenken of je nog doet wat je graag wilt doen. Of alles nog met elkaar in balans is en of je nog op koers ligt. Dat kan bijvoorbeeld zijn na de geboorte van een kind (er komt ineens een prioriteit bij en dat vergt de nodige aanpassing van beide partners), dan wil je juist in je werk van betekenis zijn. Of het moment dat je in de overgang komt (meestal rond 43 jaar!). Dan zien we bij veel vrouwen de drang ontstaan om nu voor zichzelf te kiezen, om nu eindelijk eens écht leuk werk te hebben. Veel vrouwen krijgen ook de behoefte om iets neer te zetten, om zichzelf te laten zien (voor die vrouwen hebben we een mooie online training ontwikkeld).

Sharon zei vanmorgen tegen mij: “Eigenlijk gaat het er in je leven om dat je je steeds aanpast aan wat er voor je ligt, dat je daar je prioriteiten door bepaalt en keuzes maakt. Zo kun je periodes hebben dat je veel zorgtaken hebt en wat minder sociale contacten, en periodes waarin je bulkt van de sociale contacten en veel tijd besteedt aan je carrière. En als je met pensioen bent ligt het weer anders, dan is er misschien veel tijd voor sport of kunst. Mensen willen misschien wel teveel van alles op hetzelfde moment. Het gaat erom dat je accepteert dat dat niet tegelijkertijd kan, maar wel achter elkaar.”

Interessante theorie, nu nog de praktijk! Dan heb je je in je vakantie van alles voorgenomen en na de eerste werkdag zit je alweer in je oude patroon, wil je gewoon alles, zeg je overal ja op, zit je nog steeds in die stomme baan…

Ga je dat nu weer doen tot volgend jaar juli? Of???