sollicitatie-500Ik had gisteren een gesprek met een van de dames van mijn netwerkwerkclub. Ze was een beetje moedeloos, ze was nu voor de zoveelste keer als tweede geëindigd in een sollicitatieprocedure. Ze begon erover dat ze haar LinkedIn profiel ging veranderen want dat was niet goed, en haar CV ook niet. 

Maar dat vond ik een slecht idee. Op haar LinkedIn-profiel en cv werd ze steeds uitgenodigd, dus dat moest ze vooral zo laten. Het gaat kennelijk goed tot ze moet scoren. Klaarblijkelijk kan ze de bal niet inkoppen.

Feedback vragen
Ik vroeg haar of ze aan het einde van zo’n gesprek om feedback vraagt. Ze keek me met grote ogen aan. ‘Nee, hoezo?? En wat dan, feedback??? Huh??’. Ik gaf als voorbeeld dat je zou kunnen vragen welke indruk ze van je hebben, of je ze overtuigd hebt, of ze een positieve aanbeveling zullen doen. Ze was flabbergasted. Dat deed je toch niet! Dat was toch een impertinente vraag, vond ze.
Dat hoor ik vaker van vrouwen, ze vinden dat je zo iets toch echt niet doet.

Verkoopgesprek
Er waren ook een paar mannen bij dat gesprek aanwezig. We vroegen hen of zij dat wel deden, of zij dat een impertinente vraag zouden vinden. Nou dat vonden ze dus totaal niet. Natuurlijk vraag je dat, vanzelfsprekend! Of je er een eerlijk antwoord op krijgt, of een antwoord waar je wat aan hebt, dat is maar de vraag, maar zo’n vraag stellen getuigd van lef, duidelijkheid en commercialiteit.
In de sales werkt het ook zo. Het eerste wat de verkoper leert is om de deal vragen.
Een sollicitatiegesprek is eigenlijk een verkoopgesprek; jij verkoopt jezelf. Vraag om feedback is dus niet raar. Waar zijn nog twijfels over bij je gesprekspartner, waar kun je nog meer op overtuigen? Als je straks de deur uit bent kun je niets meer corrigeren.

QED
Een van de mannen vertelde dat hij net die dag een gesprek had gehad voor een nieuwe baan. Aan het einde van het gesprek had hij gevraagd of zijn gesprekspartner het zinvol vond om de sollicitatie door te zetten. Ze gaf aan dat zeker te vinden, hij was een goede kandidaat maar misschien wat te zwaar voor de functie. En, de organisatie was nogal stroperig en of hij daar wel tegen kon. Hij kon beide argumenten met concrete voorbeelden weerleggen. Vervolgens vroeg hij haar of ze hem zou aanbevelen en daarop zei ze ja, ze zou zijn brief op de goede stapel leggen.
Mijn oude wiskundeleraar zou nu afsluiten met QED. ‘Quot Erat Demonstrandum’, of te wel, ‘hetgeen bewezen moest worden’. Maar ik zou gewoon zeggen: ‘Zie je nou wel, gewoon doen dus!’.

 

Deze column verscheen eerder op Opzij.nl, 13-10-2016