Mijn cliënte Anita vond het eigenlijk heel vervelend dat ze al zo lang geen salarisverhoging had gehad en dat ze er eigenlijk niet om durfde te vragen. Zo langzamerhand begon dat haar te irriteren en vond ze het eigenlijk ook wel heel stom van zichzelf. We zijn aan de slag gegaan met hoe het nou komt dat je dat zo moeilijk vindt. Wat maakt het voor jou zo moeilijk om gewoon naar je baas toe te gaan en te vragen om meer salaris. En we kwamen er op uit dat ze dat zo moeilijk vindt, omdat ze iets voor zichzelf vraagt. Ze zei: “Op het moment dat ik het voor iemand anders moet vragen, is het helemaal geen probleem. Dan doe ik dat gewoon, maar op het moment dat het voor mezelf is, voelt het als hulp vragen, net alsof ik zielig ben en tegelijkertijd voelt het als arrogant, dat ik vind dat ik dat wel waard ben. Dan word ik geplaagd door allerlei onzeker makende gedachten van het impostor syndrome (straks komen ze erachter dat ik toch niet goed genoeg ben)”. Kortom, een heel complex van gedachten speelde dan door haar hoofd. Daardoor ontstond er een vluchtreactie in de vorm van allerlei excuus-gedachten. Zoals dat het bedrijf het nu niet kan betalen, ze hebben het financieel al zo moeilijk, de budgetten voor dit jaar zijn al vastgesteld, ik ben toch te laat et cetera.

Samen met mijn cliënte hebben we dit hele veld van gedachten eens even uitgekleed. En grosso modo hebben we ze kunnen onderverdelen in gedachten die te maken hadden met ik ben niet goed genoeg, vlucht gedachten (ik ben toch al te laat), toekomst voorspellen (ze kunnen het niet betalen) en de angst om arrogant gevonden te worden (denken voor een ander).

Nadat we dit allemaal op een rijtje hadden gezet, zei ze: “Ja maar dan ben ik er nog steeds niet. Ik vind het dan nog steeds moeilijk. Ik weet ook niet zo goed wat ik moet zeggen”. En dat hoor ik wel vaker bij cliënten, dat ze zeggen: “Ik mis de woorden, ik mis de juiste invalshoek”.

Wat zou kunnen helpen, is je te realiseren dat het jouw leidinggevende waarschijnlijk niets uitmaakt hoeveel jij verdient, het is zijn of haar geld niet. Maar als jij met de vraag om salarisverhoging bij je leidinggevende komt, heeft hij/zij wel een probleem, want hij/zij moet er dan iets mee. Het gemakkelijkste voor je leidinggevende is dan om nee te zeggen, dan is het probleem van tafel.

Wat je dus zou kunnen doen, is je leidinggevende je hulp aanbieden: “Ik vind eigenlijk dat ik toe ben aan een hoger salaris. Hoe kan ik je helpen jouw baas daarvan te overtuigen? Wat heb je van me nodig? Wat wil je zien/horen?”

“Ja”, zei ze, “dát is een lekkere invalshoek. Dat is vanuit kracht. Dan sta ik zelf aan het stuur. Dan ben ik niet aan het bedelen, maar dan gaan we het samen doen. Dit is een aanpak die mij past.”

Schrijf je in voor SheNews. Kosteloos

Informatie, tips, nieuws en wetenswaardigheden voor professionele vrouwen.



Je bent succesvol aangemeld voor de SheNews!