Ken je dat, van die gedachten dat je ernstig tekort schiet? Nou, dat noemen ze het impostor syndrome. Ik had een klant, Anja, die daar ernstig last van had. Ik heb er een boek over geschreven en onderzoek naar gedaan, dus ik weet er echt wel het een en ander van. De clou bij die gedachten is dat je je daar niet door laat beïnvloeden. Dat je niet luistert naar die gedachten. Een gedachte is niks. Je kunt een gedachte denken, je kunt ‘m niet denken, je kunt hem ook ont-denken.

Eigenlijk is een gedachte zoals de golven in de zee. Ze komen en ze gaan. Je hoeft je daar niet mee te verbinden. Je hoeft daar niet naar te luisteren. Let it go.

Baas in eigen Brein, heb ik tegen Anja gezegd. Je moet zorgen dat je weet waar die gedachten vandaan komen en dat je ook weet dat je er niet naar hoeft te luisteren. Dat jij de baas bent en dat je niet hoeft te luisteren.

Dat was voor Anja echt een openbaring. Zo van: “Wauw, ik hoef niet te luisteren naar mijn gedachten. Ik ben niet mijn gedachten. Ik val niet samen met mijn gedachten, maar ik kan ze denken en ik kan ze ook niet denken.”

Dat gaf haar enorm veel rust in haar hoofd. Ik hoop dat ook jij hier wat aan hebt!