Ineens viel het kwartje bij mij. Ik had zoveel vaders gesproken die alleen voor hun kinderen zorgen, maar pas toen ik een oude studievriend ontmoette, zag ik wat er aan de hand is!

Mijn vriend, laten we hem Piet noemen, heeft twee zonen. Zijn vrouw is overleden bij de geboorte van de tweede. Dus Piet stond er alleen voor, met twee kleine kinderen.
En Piet besefte: ‘ Ik moet voor mezelf en mijn kinderen zorgen, want niemand anders doet dat.’
En dat ging een tijdje prima tot Piet gevraagd werd door zijn baas of hij directeur van de internationale tak van het bedrijf wilde worden. Nou, dat was natuurlijk uitgesloten want Piet moest voor zijn kinderen zorgen. Dus Piet zei nee.
Maar zijn baas nam daar geen genoegen mee. Zijn baas vond hem de meest geschikte persoon, en bleef aandringen, een keer, nog een keer. En Piet bleef weigeren, omdat hij niet zag hoe hij dat kon verenigen met de zorg voor zijn zonen.
Tot dat zijn baas zei: “ Piet ik wil jou. Hoe het regelt is jouw zaak, jij bepaalt jouw agenda, jij bepaalt hoeveel en wanneer je wilt werken, ik sta pal achter je.’  En toen kwam er opening bij Piet, hij dacht: ‘ Als hij zo gelooft in mij, als ik zo’n carte blanche krijg, dan ga ik het gewoon proberen.’
Dus Piet blokkeerde de woensdagmiddag, die nam hij vrij. En verder regelde hij een leger aan oppassen, poetsvrouwen, en andere helpers. Hij maakte een dame verantwoordelijk voor de ‘dienstregeling’  en aanpassing aan zijn agenda. En hij communiceerde helder hoe hij het wilde hebben thuis.
En het werkte! De praktijk was dat Piet het allemaal prima kon plannen. Sterker nog, hij was meer bij zijn zoons dan in de baan ervoor! Qualitytime met zijn kinderen!
En zijn baas, die heeft nooit echt pal achter hem hoeven staan. Het liep allemaal op rolletjes.
En nu, dankzij die kans die Piet heeft gepakt, is Piet nu zijn baas opgevolgd, als CEO.

En zijn zonen? Die zijn apetrots op hun Pa.

En dat patroon zie ik bij meer mannen die er alleen voor staan!

En wat is nu dat kwartje?

1. Piet koos ervoor fulltime of bijna fulltime te werken, ondanks de zorgtaken, omdat hij besefte dat hij alleen verantwoordelijk was voor het gezinsinkomen en zijn carriere.
2. Piet ging voor zijn carriere omdat hij het vertrouwen en de onvoorwaardelijke steun van zijn baas kreeg. En de ruimte om zijn eigen tijd in te delen.
3. Piet wist heel goed wat hij met zijn kinderen zelf wilde doen, en wat hij wilde uitbesteden. En hij besteedde alle huishoudelijke taken uit.

En wat zie ik bij veel vrouwen als ze er alleen voor komen te staan?
1. Ze gaan minder werken omdat ze ‘moeten’  zorgen. En klagen vervolgens dat ze zo weinig verdienen, dat ze geen promotiekansen krijgen. Dat ze muurvast zitten en dat niemand voor ze zorgt….
2. Ze horen niet dat hun baas ze erg graag wil houden. Ze blokkeren de gedachte dat een stap maken naar een stevige functie wel -of misschien juist wel- te combineren is met zorgtaken. Dat een stap hoger ook meer vrijheid geeft om je eigen tijd in te delen……
3. Ze vinden dat ze alles zelf moeten doen, omdat zij alles het beste kunnen. Dus ze besteden niets uit, en raken overbelast……

Soms zijn vrouwen echt blond!

Schrijf je in voor SheNews. Kosteloos

Informatie, tips, nieuws en wetenswaardigheden voor professionele vrouwen.



Je bent succesvol aangemeld voor de SheNews!